Prema katoličkom kalendaru imendan danas slave Klaudija, Vilibald i Vilko.
Ime Klaudija potječe iz latinskog imena Claudia, koje je bilo ime poznate rimske patricijske obitelji Claudius. Značenje se često povezuje s latinskom riječi claudus, što znači “hroma” ili “šepava”, no u povijesnom kontekstu ime je prvenstveno nosilo značenje pripadnosti uglednoj rimskoj lozi. U Europi je ime postalo popularno zahvaljujući širenju latinske kulture i kršćanstva, a i danas se često koristi u različitim jezičnim varijantama.
Vilibald ima starogermansko podrijetlo i sastoji se od elemenata willio (volja, želja) i bald (hrabar, odvažan). Značenje imena najčešće se tumači kao “onaj koji je hrabar u svojoj volji” ili “odlučan i hrabar”. Ime je bilo poznato u srednjem vijeku, ponajviše zahvaljujući svetom Vilibaldu, engleskom redovniku i misionaru koji je djelovao u 8. stoljeću na području današnje Njemačke.
Ime Vilko je najčešće domaća slavenska skraćenica imena poput Vilim ili Vilim/Vilhelm, koja vode porijeklo od germanskog imena Wilhelm. To ime nosi značenje “onaj koji želi zaštitu” ili “odlučni zaštitnik” (wil – volja, helm – kaciga, zaštita). U slavenskim krajevima Vilko se razvio kao umilna i jednostavnija varijanta, a često se doživljava kao tradicionalno i blisko ime.
